English 
العربية 
Deutsch 
Ελληνικά 
Español 
Français 
हिन्दी 
Italiano 
日本語 
한국어 
Português 
中文 
中文 
русский 
Polski 
čeština Blog
Reakcja na samouodpornienie jadem węża
Niniejszy wpis stanowi odpowiedź dr. Seana Busha z Brody School of Medicine na Uniwersytecie Wschodniej Karoliny na poprzedni artykuł „Samouodpornienie jadem węża”.
Samouodpornienie jadem węża
Niewiele tematów w herpetologii jadowitych wywołuje tak burzliwą debatę, jak samoszczepienie. Temat ten jest tak kontrowersyjny, a przeciwstawne opinie wygłaszane z taką zaciekłością, że to jedyny temat, który wyraźnie nazwałem „wyczerpał swoje możliwości” w wytycznych dotyczących publikowania w grupie The Venom Interviews na Facebooku.
Dlaczego warto używać nazw naukowych?
Nazwy pospolite nie zawsze wiele mówią o wężu. Chodzi mi o to, że ślepe węże są (mniej więcej) ślepe, prążkowane – prążkowane, a gładkie zielone węże – gładkie i zielone. Ale inne nazwy, takie jak wąż lirowy, wąż królewski, massasauga, wąż Kirtlanda i wąż Dekaya, nic nie mówią o tych zwierzętach, nawet jeśli wiesz, kim byli Jared Kirtland lub James De Kay. (Patronimy są szczególnie nieprzydatne). Węże leśnego płomienia nie mają nic wspólnego z wężami ognistobrzuchymi i powodzenia w ustaleniu, czym jest wąż smok.
Najczęstsze mity o wężach koralowych
Ci z nas, którzy pracują z jadowitymi wężami, otrzymują mnóstwo pytań na temat węży koralowych i wielokrotnie korygujemy te same nieporozumienia. Celem tego wpisu jest obalenie kilku powszechnych mitów na temat tych kolorowych, małych węży.
Prywatni hodowcy powinni mieć obowiązek posiadania surowicy
Odtrutka to nie luksus. To niezbędna siatka bezpieczeństwa, która powinna być WYMAGANA, aby chronić jadowite węże, zwłaszcza te, które nie występują naturalnie w miejscu ich przetrzymywania. To nie jest mistyczna mikstura, której nie mogą zdobyć zwykli śmiertelnicy. Zamierzam omówić kilka wymówek, dlaczego ludzie twierdzą, że nie mogą jej tu dostać.
Czy węże Hognose są jadowite?
Debata na internetowych forach poświęconych gadom, czy węże hognose należy uznać za jadowite, jest zaskakująco powszechna. Wydaje się, że w dużej mierze wynika ona z potrzeby zapewnienia przez entuzjastów gadów opinii publicznej (a czasem także siebie nawzajem), że węże hognose nie stanowią zagrożenia dla ludzi, co jest prawdą. Istnieje powszechna obawa – nie bezpodstawna – że jeśli węże hognose zostaną uznane za „jadowite”, ludzie będą chętniej je zabijać, a ustawodawcy będą chętniej wprowadzać ograniczenia dotyczące ich hodowli. Niestety, oba te twierdzenia są prawdopodobnie prawdziwe.